มหาวิภังค์ ภาค ๒
ฉบับ มมร. · เล่ม ๒ · หน้า ๕๒๐ · ข้อ 269
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๒๒. ภิกษุรู้อยู่ . . . จิตของข้าพเจ้าเปิดจากโมหะ และข้าพเจ้าเข้าแล้ว. . .

ซึ่งโสดาปัตติผละ . . . ต้องอาบัติปาราชิก.

๒๓. ภิกษุรู้อยู่ . . . จิตของข้าพเจ้าเปิดจากโมหะ และข้าพเจ้าเข้าแล้ว. . .

ซึ่งสกทาคามิผล . . . ต้องอาบัติปาราชิก.

๒๔. ภิกษุรู้อยู่ . . . จิตของข้าพเจ้าเปิดจากโมหะ และข้าพเจ้าเข้าแล้ว. . .

ซึ่งอนาคามิผล . . .ต้องอาบัติปาราชิก.

๒๕. ภิกษุรู้อยู่ . . . จิตของข้าพเจ้าเปิดจากโมหะ และข้าพเจ้าเข้าแล้ว. . .

ซึ่งอรหัตผล . . . ต้องอาบัติปาราชิก.

๒๖. ภิกษุรู้อยู่ . . . จิตของข้าพเจ้าเปิดจากโมหะ และราคะข้าพเจ้าสละ

แล้ว คายแล้ว . . . ต้องอาบัติปาราชิก.

๒๗. ภิกษุรู้อยู่ . . . จิตของข้าพเจ้าเปิดจากโมหะ และโทสะ ข้าพเจ้า

สละแล้ว คายแล้ว . . ต้องอาบัติปาราชิก.

๒๘. ภิกษุรู้อยู่ . . . จิตของข้าพเจ้าเปิดจากโมหะ และโมหะ ข้าพเจ้า

สละแล้ว คายแล้ว . . . ต้องอาบัติปาราชิก.

๒๙. ภิกษุรู้อยู่ . . . จิตของข้าพเจ้าเปิดจากโมหะ และจิตของข้าพเจ้า

เปิดจากราคะ . . . ต้องอาบัติปาราชิก.

๓๐. ภิกษุรู้อยู่ . . . จิตของข้าพเจ้าเปิดจากโมหะ และจิตของข้าพเจ้า

เปิดจากโทสะ . . .ต้องอาบัติปาราชิก.

พัทธจักร เอกมูลกนัย

มีอุตริมนุสธรรมข้อหนึ่งเป็นมูล ที่ท่านย่อไว้ จบ

[๒๖๙] พัทธจักร ทุมูลกนัย มีอุตริมนุสธรรม ๒ ข้อเป็นมูลก็ดี ติมูลกนัย มีอุตริมนุสธรรม ๓ ข้อเป็นมูลก็ดี จตุมูลกนัย มีอุตริมนุส-