ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๒๓๔
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Na kiratthi anomadassisu, Pāricariyā buddhesu appikā; Sukkhāya aloṇikāya ca, Passaphalaṁ kummāsapiṇḍiyā. Hatthigavassā cime bahū, Dhanadhaññaṁ pathavī ca kevalā; Nāriyo cimā accharūpamā, Passa phalaṁ kummāsapiṇḍiyā”. “Abhikkhaṇaṁ rājakuñjara, Gāthā bhāsasi kosalādhipa; Pucchāmi taṁ raṭṭhavaḍḍhana, Bāḷhaṁ pītimano pabhāsasi”. “Imasmiññeva nagare, kule aññatare ahuṁ; Parakammakaro āsiṁ, bhatako sīlasaṁvuto. Kammāya nikkhamantohaṁ, caturo samaṇeddasaṁ; Ācārasīlasampanne, sītibhūte anāsave. Tesu cittaṁ pasādetvā, nisīdetvā paṇṇasanthate; Adaṁ buddhāna kummāsaṁ, pasanno sehi pāṇibhi. Tassa kammassa kusalassa, idaṁ me edisaṁ phalaṁ; Anubhomi idaṁ rajjaṁ, phītaṁ dharaṇimuttamaṁ”.