“Sīlaṁ seyyo sutaṁ seyyo, iti me saṁsayo ahu; Sīlameva sutā seyyo, iti me natthi saṁsayo. Moghā jāti ca vaṇṇo ca, sīlameva kiruttamaṁ; Sīlena anupetassa, sutenattho na vijjati. Khattiyo ca adhammaṭṭho, vesso cādhammanissito; Te pariccajjubho loke, upapajjanti duggatiṁ. Khattiyā brāhmaṇā vessā, suddā caṇḍālapukkusā; Idha dhammaṁ caritvāna, bhavanti tidive samā. Na vedā samparāyāya, Na jāti nāpi bandhavā; Sakañca sīlaṁ saṁsuddhaṁ, Samparāyāya sukhāya cā”ti. Sīlavīmaṁsajātakaṁ dutiyaṁ. Pañcakanipāta Vaṇṇārohavagga

3. Hirijātaka

“Hiriṁ tarantaṁ vijigucchamānaṁ, Tavāhamasmī iti bhāsamānaṁ; Seyyāni kammāni anādiyantaṁ, Neso mamanti iti naṁ vijaññā.