Sakamittassa kammena, sahāyassāpalāyino; Kūjantamupakūjanti, lomasā hadayaṅgamaṁ. Mittaṁ sahāyaṁ adhigamma paṇḍito, So bhuñjatī putta pasuṁ dhanaṁ vā; Ahañca puttā ca patī ca mayhaṁ, Mittānukampāya samaṅgibhūtā. Rājavatā sūravatā ca attho, Sampannasakhissa bhavanti hete; So mittavā yasavā uggatatto, Asmiṁdhaloke modati kāmakāmī. Karaṇīyāni mittāni, daliddenāpi senaka; Passa mittānukampāya, samaggamhā sañātake. Sūrena balavantena, yo mitte kurute dijo; Evaṁ so sukhito hoti, yathāhaṁ tvañca senakāti”. Mahāukkusajātakaṁ tatiyaṁ. Pakiṇṇakanipāta Sālikedāravagga

4. Uddālakajātaka

“Kharājinā jaṭilā paṅkadantā, Dummakkharūpā ye mantaṁ jappanti; Kaccinnu te mānusake payoge, Idaṁ vidū parimuttā apāyā”.