ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๗ · หน้า ๓๔๓
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Caṇḍālaputto mama sampadāsi, Dhammena mante pakatiñca saṁsi; Mā cassu me pucchito nāmagottaṁ, Guyhittho atthaṁ vijaheyya manto. Sohaṁ janindena janamhi puṭṭho, Makkhābhibhūto alikaṁ abhāṇiṁ; ‘Mantā ime brāhmaṇassā’ti micchā, Pahīnamanto kapaṇo rudāmi”. “Eraṇḍā pucimandā vā, atha vā pālibhaddakā; Madhuṁ madhutthiko vinde, so hi tassa dumuttamo. Khattiyā brāhmaṇā vessā, suddā caṇḍālapukkusā; Yamhā dhammaṁ vijāneyya, so hi tassa naruttamo. Imassa daṇḍañca vadhañca datvā, Gale gahetvā khalayātha jammaṁ; Yo uttamatthaṁ kasirena laddhaṁ, Mānātimānena vināsayittha”.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๑๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้