“Attānaṁ saṅkamaṁ katvā, Yo sotthiṁ samatārayi; Kiṁ tvaṁ tesaṁ kime tuyhaṁ, Honti ete mahākapi”. “Rājāhaṁ issaro tesaṁ, yūthassa parihārako; Tesaṁ sokaparetānaṁ, bhītānaṁ te arindama. Ullaṅghayitvā attānaṁ, vissaṭṭhadhanuno sataṁ; Tato aparapādesu, daḷhaṁ bandhaṁ latāguṇaṁ. Chinnabbhamiva vātena, Nuṇṇo rukkhaṁ upāgamiṁ; Sohaṁ appabhavaṁ tattha, Sākhaṁ hatthehi aggahiṁ. Taṁ maṁ viyāyataṁ santaṁ, sākhāya ca latāya ca; Samanukkamantā pādehi, sotthiṁ sākhāmigā gatā. Taṁ maṁ na tapate bandho, mato me na tapessati; Sukhamāharitaṁ tesaṁ, yesaṁ rajjamakārayiṁ. Esā te upamā rāja, taṁ suṇohi arindama; Raññā raṭṭhassa yoggassa, balassa nigamassa ca; Sabbesaṁ sukhameṭṭhabbaṁ, khattiyena pajānatā”ti. Mahākapijātakaṁ dutiyaṁ. Sattakanipāta Gandhāravagga

3. Kumbhakārajātaka