Sace ca jaññā avisayhamattano, Na te hi mayhaṁ sukhāgamāya; Ekova tibbāni saheyya dhīro, Saccaṁ hirottappamapekkhamāno. Ahaṁ raṭṭhe vicaranto, nigame rājadhāniyo; Bhikkhamāno mahārāja, ācariyassa dhanatthiko. Gahapatī rājapurise, mahāsāle ca brāhmaṇe; Alatthaṁ satta nikkhāni, suvaṇṇassa janādhipa; Te me naṭṭhā mahārāja, tasmā socāmahaṁ bhusaṁ. Purisā te mahārāja, manasānuvicintitā; Nālaṁ dukkhā pamocetuṁ, tasmā tesaṁ na byāhariṁ. Tvañca kho me mahārāja, manasānuvicintito; Alaṁ dukkhā pamocetuṁ, tasmā tuyhaṁ pavedayiṁ”. “Tassādāsi pasannatto, kāsīnaṁ raṭṭhavaḍḍhano; Jātarūpamaye nikkhe, suvaṇṇassa catuddasā”ti. Dūtajātakaṁ pañcamaṁ. Terasakanipāta Ambavagga

6. Kāliṅgabodhijātaka