Yañhi kayirā tañhi vade, yaṁ na kayirā na taṁ vade; Akarontaṁ bhāsamānaṁ, parijānanti paṇḍitā. Na so mitto yo sadā appamatto, Bhedāsaṅkī randhamevānupassī; Yasmiñca setī urasīva putto, Sa ve mitto yo abhejjo parehi. Pāmojjakaraṇaṁ ṭhānaṁ, pasaṁsāvahanaṁ sukhaṁ; Phalānisaṁso bhāveti, vahanto porisaṁ dhuraṁ. Pavivekarasaṁ pitvā, rasaṁ upasamassa ca; Niddaro hoti nippāpo, dhammappītirasaṁ pivan”ti. Hirijātakaṁ tatiyaṁ. Pañcakanipāta Vaṇṇārohavagga

4. Khajjopanakajātaka

“Ko nu santamhi pajjote, aggipariyesanaṁ caraṁ; Addakkhi ratti khajjotaṁ, jātavedaṁ amaññatha. Svassa gomayacuṇṇāni, abhimatthaṁ tiṇāni ca; Viparītāya saññāya, nāsakkhi pajjaletave. Evampi anupāyena, atthaṁ na labhate migo; Visāṇato gavaṁ dohaṁ, yattha khīraṁ na vindati. Vividhehi upāyehi, atthaṁ papponti māṇavā; Niggahena amittānaṁ, mittānaṁ paggahena ca.